FAIL διαφήμιση laptop από γνωστή αλυσίδα

μα τι της κάνει και είναι τόσο χαρούμενη???
hp pavilion dv6 1320ev espresso

"Ρε είναι τρελλά αυτά καρντάσια"

"Είμαι στη Θεσσαλονίκη για δουλειές και πάω για καφέ στα όρια Νέων Επιβατών και παραλία της Περέας. Πάω να πάρω τσιγάρα σε ένα περίπτερο και βλέπω το τρελλό που με έκανε να θυμιθώ ένα τρελλό φιλαράκι...



από το στρατό που μου έλεγε ότι οι Θεσσαλονικείς είναι έτη φωτός μπροστά....κοιτάω σε μια καφετέρια εκεί να έχει αδειάσει όλο το μαγαζί από καρέκλες και τραπέζια και να έχει έρθει ένα φορτηγό με άμμο και να την αδειάζει μέσα σε όλο το μαγαζί!!!!έκπληκτος πάω εκεί και λέω ρε λεβέντες τι κάνετε εδώ?πάτε καλά? και μου λένε ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ
BEACH PARTY...

Έσκισα τα πτυχία μου.....

Καλό καλοκαίρι."

ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΗ ΔΡΟΣΙΑ

Ανακούφιση από τον καύσωνα αναζητούν μικροί και μεγάλοι στο σιντριβάνι του πάρκου Λουστγκάρτεν, δίπλα στον Καθεδρικό Ναό του Βερολίνου. Υστερα από έναν ασυνήθιστα βαρύ χειμώνα, ακόμη και για τα δεδομένα της Γερμανίας, το κύμα της ζέστης είχε αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν σοβαρά δεκάδες επιβάτες τριών αμαξοστοιχιών, όταν κατέρρευσε το σύστημα κλιματισμού και αναπτύχθηκαν, μέσα στα βαγόνια, θερμοκρασίες 50 βαθμών Κελσίου. Ισχυρό κύμα καύσωνα πλήττει και τη Βρετανία, όπου τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχουν σημειωθεί θάνατοι εξαιτίας της ζέστης. (RΕUΤΕRS/ΑLΕΧ DΟΜΑΝSΚΙ)

Προτεκτοράτο του «club Berlin» η Ελλάδα!

Έτος 2013: Η Ελλάδα ολοκληρώνει με επιτυχία το σχέδιο σταθεροποίησης, το πρωτογενές έλλειμμα μηδενίζεται και το χρέος βρίσκεται, σύμφωνα με τις ίδιες τις προβλέψεις του σχεδίου σταθεροποίησης, κάπου μεταξύ 140-150% του ΑΕΠ. Η οικονομία έχει βγει από την ύφεση, αλλά δεν έχει «απογειωθεί» για να στηρίξει την εξυπηρέτηση τόσο υψηλού χρέους. Οι αγορές αρνούνται να αναχρηματοδοτήσουν το τεράστιο ελληνικό χρέος. Ποιο είναι το «Σχέδιο Β» της Ευρώπης;

Το σχέδιο που άφησε να διαρρεύσει η κυβέρνηση του Βερολίνου στο “Spiegel” και δημοσιεύθηκε στη χθεσινή έκδοση του έγκυρου γερμανικού περιοδικού δίνει τη λύση που θα ήθελε να επιβάλει η γερμανική κυβέρνηση: ελεγχόμενη χρεοκοπία! Ελεγχόμενη χρεοκοπία, συνδυαζόμενη με… ανεξέλεγκτη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε ένα νέο κλαμπ πιστωτών, μετά τα κλαμπ του Λονδίνου και του Παρισιού, το «Κλαμπ του Βερολίνου», που προς το παρόν οι Γερμανοί δεν έχουν αποφασίσει αν θέλουν να απαρτίζεται μόνο από χώρες της Ευρωζώνης, ή αν θα περιλάβει χώρες από το G20.

Το γερμανικό σχέδιο, που επιχειρείται να επιβληθεί στην Ευρώπη χωρίς να χρειασθούν τροποποιήσεις των Συνθηκών, άρα και ψηφοφορίες στα εθνικά κοινοβούλια, βασίζεται σε μια απλή αρχή: ναι, σε πρώτη φάση οι χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ έδειξαν «αλληλεγγύη» στις χώρες με αδυναμία, χορηγώντας 110 δις. ευρώ στην Ελλάδα και δημιουργώντας το νέο ταμείο για τη διάσωση ασθενών οικονομιών, με «προίκα» 750 δις. ευρώ. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι οι «σπάταλες» χώρες θα συνεχίσουν να στηρίζονται επ’ αόριστον σε χρηματοδοτήσεις από τους φορολογούμενους των «σταθερών» οικονομιών. Κάποτε, η διεθνής αλληλεγγύη εξαντλείται και τότε έρχεται η ελεγχόμενη χρεοκοπία α λα γερμανικά.

Το γερμανικό σχέδιο αρχίζει από την οικονομία, αλλά γρήγορα επεκτείνεται στη γεωπολιτική. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια σύγχρονη μορφή επέκτασης της κυριαρχίας των ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών, χωρίς να πέσει μια… σφαίρα, αλλά με πανίσχυρα οικονομικά όπλα:

n Το γερμανικό σχέδιο, που η Ελλάδα είναι πρώτη υποψήφια να εφαρμοσθεί εις βάρος της, προβλέπει ότι, αν η χώρα στη λήξη του προγράμματος σταθεροποίησης δεν μπορεί πάλι να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της και να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της από την αγορά, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με κανόνες που θυμίζουν το πτωχευτικό δίκαιο των ιδιωτών.

n Έτσι, οι πιστωτές της χώρας θα υποχρεωθούν να διαγράψουν ένα μεγάλο μέρος των χρεών, για παράδειγμα το 50%, ώστε το συνολικό χρέος να μειωθεί σε επίπεδα που η εξυπηρέτησή του θα είναι βιώσιμη. Αυτομάτως, έχοντας πλέον να αντιμετωπίσει ένα «λογικό» δημόσιο χρέος, η Ελλάδα θα επανέλθει και πάλι στις αγορές, οι οποίες θα δέχονται πλέον να την χρηματοδοτήσουν.

n Αν το γερμανικό «Σχέδιο Β» σταματούσε εδώ, θα έλεγε κανείς ότι είναι το τέλειο σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την κρίση. Όμως, οι Γερμανοί προτείνουν μια μικρή… μεταφορά της πολιτικής εξουσίας από τα πολιτικά όργανα της χώρας στους πιστωτές! Λένε, ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα λέσχη πιστωτών, που θα ασχολείται αποκλειστικά με τα ομόλογα των χωρών της Ευρωζώνης που θα χρεοκοπούν. Το νέο «Κλαμπ του Βερολίνου» δεν θα έχει τυχαία την έδρα του στη γερμανική πρωτεύουσα, αφού η γερμανική κυβέρνηση, ως κυρίαρχη στην οικονομία της Ευρώπης, θα έχει τα περισσότερα δικαιώματα ψήφου στη λέσχη πιστωτών.

n Η ελληνική κυβέρνηση, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει το σενάριο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας α λα γερμανικά, θα είναι στην πραγματικότητα ένα πειθήνιο όργανο του «Κλαμπ του Βερολίνου»: ο έλεγχος του υπουργείου Οικονομικών θα περάσει και τυπικά στους πιστωτές, οι οποίοι θα αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Κάπως έτσι, οι Γερμανοί επιδιώκουν να μετατρέψουν όσες χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα δεν αντέξουν να αντιμετωπίσουν την κρίση υπερχρέωσης σε γερμανικά προτεκτοράτα, επιτυγχάνοντας, όπως λένε πολλοί σχολιαστές, τους στόχους τους κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτή την φορά χωρίς αιματοχυσίες, αλλά με την εγκατάσταση απολύτως ελεγχόμενων κυβερνήσεων, με τη «σιδηρά χείρα» του «Κλαμπ του Βερολίνου».

Όπως σημειώνει και το “Spiegel”, οι κυβερνήσεις του ευρωπαϊκού Νότου δεν έχουν λόγους να επιτρέψουν να υιοθετηθεί το γερμανικό σχέδιο, που απειλεί να τις μετατρέψει σε δορυφόρους της Γερμανίας και των άλλων ισχυρών χωρών, με ελάχιστη πολιτική αυτονομία. Από την άλλη, η Γερμανία πιθανότατα θα έχει την υποστήριξη της Γαλλίας, της Ολλανδίας και άλλων χωρών του ισχυρού οικονομικά Βορρά. Μένει να φανεί αν από αυτή την αντιπαράθεση θα βγουν νικήτριες οι οικονομικά ισχυρές χώρες, που φαίνεται ότι με αφορμή την κρίση υπερχρέωσης βρίσκουν μια χρυσή ευκαιρία επέκτασης της εθνικής τους κυριαρχίας με ειρηνικά μέσα…

Playing iSouvlaki

ΑΙΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΜΠΛΟΝΑ

Ντόπιοι και τουρίστες τρέχουν για να γλιτώσουν από τη μανία των ταύρων στους δρόμους της Παμπλόνας. Οι φημισμένες ταυροδρομίες του Σαν Φερμίν βάφτηκαν και εφέτος στο αίμα: τελειώνουν επισήμως σήμερα με απολογισμό έναν νεκρό και δύο τραυματίες. Πρώτη φορά, όμως, στην ιστορία της Ισπανίας όσοι διαφωνούν με τις ταυρομαχίες είναι περισσότεροι από τους οπαδούς του εθνικού σπορ. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι το 70% εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για τη συνέχιση του αιματηρού «αθλήματος». (ΑΡ/ΑLVΑRΟ ΒΑRRΙΕΝΤΟS)

Άμα θέλει το ΣΔΟΕ όλους τους πιάνει.... Αυτό που έκανε στη Θηβα δεν ξανάγινε!!!

Αυτό που έκανε το ΣΔΟΕ στη Θήβα δεν έχει προηγούμενο!!!

Πέρασαν από τους στύλους και μαζέψανε κηδειόχαρτα και χαρτιά μνημοσυνων!

Ως γνωστό σε καθε τέτοιο χαρτί υπάρχει και το αντίστοιχο γραφείο που κάνει την τελετή!!!
Με τα χαρτιά αυτά ανα χείρας πήγαν στα γραφεία τελετών και ζήτησαν παραστατικά αποδείξεις και διεξήγαγαν ελεγχους...

Καλά να πάθουν τα κοράκια...

Τι πρόταση έκανε ο γιατρός Παπανικολάου

ΖαπΖαπ

ΟΝ Η Βάσω Παπανδρέου, φαρμακωμένη που ο ΓΑΠ την άφησε εκτός κυβερνητικού νυμφώνος (και να 'θελε, θα τον άφηνε η mother; Ο Θεός συγχωρεί, η Μαργαρίτα ποτέ), βάλλει κατά του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλου κι εμμέσως πλην σαφώς κατά του υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.

ΖΑΠ Η Ντόρα Μπακογιάννη κάνει φόρουμ, αποφασισμένη, λέει, να συγκρουστεί με τις κατεστημένες αντιλήψεις (όχι, δεν είναι ανέκδοτο) κι εγώ ακόμη έχω περίπου 20 μέρες μπροστά μου μέχρι να φύγω διακοπές. Γ...ώ την ατυχία μου! ΖΑΠ Και μέσα σ' όλα αυτά έχουμε και την αγωνία τι θα κάνει η Τατιάνα Στεφανίδου. Με ποιο κανάλι θα κλείσει, τι εκπομπή θα κάνει, σε ποια ζώνη. Εργαζόμενη μάνα είναι κι αυτή.... ΖΑΠ Ανοιχτή πληγή για το μέγαρο Μαξίμου η Βάσω Παπανδρέου, καθώς την ακολουθεί και ομάδα βουλευτών, έλεγε ο Ακης Παυλόπουλος στο χθεσινό δελτίο του Alter ΖΑΠ Τα άκουγε αυτά η τηλεοπτική κυβερνητική εκπρόσωπος Κάτια και μαύριζε η ψυχή της. ΖΑΠ Οι πληροφορίες που θέλουν εκείνη την ώρα να τραγουδά το σουξέ τής Αννας Βίσση «Τραύμα είσαι ανοικτό» ελέγχονται ως ανακριβείς... ΖΑΠ Ποια είχε καλεσμένη χθες, Τρίτη και 13, στο δελτίο του Alter ο Νίκος Χατζηνικολάου; Τον κατάλληλο άνθρωπο. Την Ντόρα (στα όρη, στ' άγρια βουνά) Μπακογιάννη ΖΑΠ Η οποία, τι μας είπε η αθεόφοβη; ΖΑΠ Μου τηλεφωνούν διάφοροι συνάδελφοι για να με συγχαρούν για το φόρουμ. Αλλά εγώ δεν θέλω να κάνω κακό στη Ν.Δ. Δεν είμαι μνησίκακη. Αν και με έδιωξαν και με διέγραψαν... ΖΑΠ Και δεν περνάνε οι ρημάδες οι μέρες μέχρι να φύγω διακοπές. ΖΑΠ Τ' ακούσαμε κι αυτό στην εκπομπή «Σκάι τώρα»: Το ΣΔΟΕ θα κάνει, λέει, ντου στους κρητικούς γάμους. ΖΑΠ Κλιμάκιο της υπηρεσίας δίωξης οικονομικού εγκλήματος θα μπουκάρει ξαφνικά εκεί που γίνονται τα γαμήλια γλέντια. Διότι οι Κρητικοί το γλεντάνε, δεν αστειεύονται. Καλούν από 1.000 άτομα, σου λέει, και πάνω. ΖΑΠ Και οι μαγαζάτορες, στα κέντρα των οποίων γίνονται τα γλέντια, τα παίρνουν μαύρα. Δεν τα δηλώνουν. ΖΑΠ Ωρες είναι να μας πουν ότι θα κάνουν ντου και τη μέρα που στρώνει η νύφη το κρεβάτι, ώστε να φορολογούν τα 100ευρα, 200ευρα, 500ευρα, τις λίρες και τα κοσμήματα που αφήνουν συγγενείς και φίλοι στο κρεβάτι! ΖΑΠ Μωρέ πάνε καλά ή να βάλω τις φωνές; ΖΑΠ Είναι σαν το κίνημα των αποδείξεων, που λέει κι ο Γ. Οικονομέας ΖΑΠ Μας ζάλισαν τον έρωτα κανά τρίμηνο, όπως απεδείχθη από τα έσοδα του ΦΠΑ ο θησαυρός του προέκυψε άνθρακας! ΖΑΠ Τι πρόταση έκανε ο γιατρός Παπανικολάου, μέλος του Δ.Σ. της ΕΙΝΑΠ, στη Φωτεινή Πιπιλή, βουλευτή της Ν.Δ., στο χθεσινό δελτίο του ΜΕΓΚΑ; Να ψηφιστεί νόμος με τον οποίο όλοι οι υπουργοί, υφυπουργοί, βουλευτές, γενικοί γραμματείς και φαρισαίοι και οι συγγενείς τους όταν -ο μη γένοιτο- αρρωστήσουν να νοσηλεύονται αναγκαστικά στα δημόσια νοσοκομεία της εκλογικής τους περιφέρειας. Να δείτε για πότε το ΕΣΥ όχι μόνο φτιάχνει, αλλά γίνεται πρότυπο! ΖΑΠ Και μετά αλλάξαμε όλοι πλευρό και συνεχίσαμε χρρρρρ, χρρρρ...

OFF

Μ.Πετ. (Ελευθεροτυπία)

ΤΟ ΜΑΚΡΟΒΟΥΤΙ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ

Διστακτικός ο ταύρος της φωτογραφίας ετοιμάζεται να πηδήξει στη θάλασσα προς τέρψιν των θεατών και των επισκεπτών που συρρέουν στην πόλη Δένια της Ανατολικής Ισπανίας για το καθιερωμένο φεστιβάλ «Βous a la mar» («Ταύρος στη θάλασσα»). Η αρένα στήνεται δίπλα στο νερό και αφού ο ταύρος κάνει τη βουτιά μεταφέρεται με πλοιάριο πάλι στη στεριά. Σήμερα ξεκινούν στην Παμπλόνα και οι περίφημες ταυροδρομίες, την ώρα που οι ισπανικές αρχές συζητούν το ενδεχόμενο να απαγορεύσουν τις ταυρομαχίες για οικονομικούς λόγους, εν μέσω της σοβαρότερης οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών. (ΑΡ/ ΑLΒΕRΤΟ SΑΙΖ)

Η ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Οι σκιώδεις κυβερνήσεις, οι ιδιωτικές λέσχες τύπου Bilderberg, η απώλεια της πρωτοκαθεδρίας της Πολιτικής, οι ιδιαιτερότητες της δύναμης και οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των κρατών Όπως φαίνεται, πλησιάζουμε γρήγορα στα τελευταία στάδια των «φιλελεύθερων ιδιωτικοποιήσεων», οι οποίες «διευρύνθηκαν» στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με «ηγέτη» τις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία. Αφού προηγήθηκαν οι μεγάλες κρατικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων βέβαια οι κοινωφελείς, οι οποίες εξαγοράσθηκαν από τις υπερμεγέθεις πολυεθνικές (μόνο αυτές διαθέτουν προφανώς τα απαιτούμενα κεφάλαια), η διαδικασία «τείνει» στο τέλος της - με τις ενέργειες της ολοκληρωτικής «κατάληψης» της Πολιτείας.

Η προσπάθεια «εγκατάστασης» τώρα τυπικών κυβερνήσεων στη ζώνη του Ευρώ, με τις «σκιώδεις» στο «παραπέτασμα», φαίνεται να έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα - η οποία πλέον διοικείται, προφανώς μη δημοκρατικά, από μία «υπόγεια» εξουσία στο παρασκήνιο (άρθρο μας:ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ: Η Ελλάδα στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, ο οποίος φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία 23/1/2010). Ταυτόχρονα, γίνεται πια μεθοδική προσπάθεια «αποκλεισμού» της Γερμανίας, η οποία αποτελεί το πλέον ισχυρό «αμυντικό οχυρό» της Ευρώπης.

Παρά το ότι όμως οι απόκρυφοι στόχοι της μεγάλης αυτής χώρας δεν μας βρίσκουν καθόλου σύμφωνους (έντονα επεκτατική πολιτική, ανάληψη της ηγεσίας της ΕΕ, κατάλυση της δημοκρατίας, «αναθέρμανση» του ολοκληρωτισμού κλπ), δεν μπορούμε να «συμμερισθούμε» ούτε τις επιδιώξεις του μονοπωλιακού καπιταλισμού – έτσι όπως αυτές «δρομολογούνται», με τη βοήθεια του τοκογλυφικού κεφαλαίου, της παγκόσμιας τράπεζας, του ΔΝΤ, των αμερικανών κερδοσκόπων κλπ. Πόσο μάλλον να δεχθούμε, θετικά ή παθητικά, τις απίστευτες «μεθοδεύσεις», τις οποίες παρακολουθούμε σχεδόν καθημερινά – τελευταία, μέσω των «παρατηρήσεων» του G.Soros σε σχέση με τη Γερμανία, με τις τράπεζες, με το «επισφαλές» ευρωπαϊκό νόμισμα, καθώς επίσης με τα λάθη και με τις «αρνητικές προοπτικές» της ΕΕ.

Φυσικά, οι προσπάθειες θα συνεχισθούν με αυξανόμενο ρυθμό, έτσι ώστε να συνεχίσει στο δρόμο της υπερχρέωσης η Ευρώπη, η οποία (υπερχρέωση) την καθιστά δέσμιο του τοκογλυφικού κεφαλαίου - ενώ ταυτόχρονα θα δίνεται αρκετή «τροφή» στην ευρωπαϊκή «κοινή γνώμη», η οποία πρέπει υποχρεωτικά να αποπροσανατολισθεί. Πολλά «σκάνδαλα», ειδικά σε σχέση με τη Γερμανία, θα «αποκαλυφθούν» ξαφνικά, συνοδευόμενα από «τρομοκρατικές» ενέργειες - οι οποίες αφενός μεν θα διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον του «πλήθους» («άρτος και θεάματα»), αφετέρου δε θα δώσουν «δείγματα γραφής» σε όλους όσους σκέφτονται, έστω και υποσυνείδητα, να αντιταχθούν στα τεκταινόμενα.

Άλλωστε, έχουν προηγηθεί λεπτομερείς «εξωθεσμικές» αναλύσεις, στα πλαίσια των μυστικών συνεδριάσεων «ιδιωτικών λεσχών» τύπου «Bilderberg» - όπως το Davos, η Ατλαντική Γέφυρα, η Σύσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, η Trilateral Επιτροπή Η.Π.Α. – Ευρώπης – Ιαπωνίας (χρηματοδότης ο D.Rockefeller), το Συμβούλιο ξένων σχέσεων («ιδιοκτησίας» H.Kissinger), το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διεθνών σχέσεων (χρηματοδότης ο G.Soros) κλπ.

Στις «λέσχες» αυτές, οι οποίες συνήθως «συσκέπτονται» ετήσια, καλούνται κάθε φορά κάποιοι πολιτικοί της επικαιρότητας, εκ μέρους των «πολυεκατομμυριούχων-μελών» τους, οι οποίοι τις χρηματοδοτούν - κατέχοντας διαχρονικά την οικονομική δύναμη, αφού είναι «συσπειρωμένοι» σε πανίσχυρα, διεθνή, «άτυπα δίκτυα». Μετά από τόσα χρόνια λειτουργίας αυτών των «οργανώσεων» θεωρείται πια ότι, οι «διαδικασίες» έχουν σε «ικανό» βαθμό ολοκληρωθεί - ευρισκόμενες πλέον στο στάδιο της τελικής εφαρμογής τους.

Αναφέρουμε σαν παράδειγμα τέτοιων «ιδιότυπων διαδικασιών» το γεγονός ότι, το 1991 έλαβε μέρος στη σύσκεψη της λέσχης Bilderberg oB.Clinton - ο οποίος ήταν τότε κυβερνήτης της πολιτείας του Αρκάνσας. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης συνάντησης, συζητήθηκε η προοπτική της δημιουργίας μίας ελεύθερης ζώνης εμπορίου στη Β. Αμερική (NAFTA). Ένα χρόνο αργότερα, ο B.Clinton εκλέχθηκε πρόεδρος των Η.Π.Α. - ενώ η ζώνη ελευθέρου εμπορίου λειτούργησε την 1.1.1994.

Η συμμετοχή συγκεκριμένων Ελλήνων πολιτικών στην ίδια «λέσχη», ιδιαίτερα η πρόσφατη στην Αθήνα, μας οδηγεί επίσης σε αναπόφευκτες υποθέσεις – σε σχέση τόσο με τις «προετοιμασίες», όσο και με τα αίτια ή με το «χειρισμό» της Ελληνικής κρίσης (άρθρο μας: Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ: Η αναμενόμενη δημοσιονομική κρίση πλήττει πρώτα τη χώρα μας, καθιστώντας την ανυπεράσπιστο στόχο των κερδοσκόπων και ωρολογιακή βόμβα μεγάλης ισχύος στα θεμέλια της Ευρωζώνης. 12/12/2009).

Σε κάθε περίπτωση, στην πρόσφατη συνάντηση της λέσχης Bilderbergστην Ελλάδα (η λέσχη αποκαλείται επίσης «Αρχιερέας της Παγκοσμιοποίησης»), την οποία ακολούθησε η αναπάντεχη «χρεοκοπία» της χώρας μας (μετά από μία εξαιρετικά παράδοξη και πρόωρη αλλαγή της κυβέρνησης μας, στο μέσον της θητείας της), υπήρξαν αρκετές διαδηλώσεις Πολιτών – μεταξύ των οποίων και στη Γερμανία. Πολλά ΜΜΕ αναφέρθηκαν στο θέμα, ενώ όταν ερωτήθηκε επίσημα η γερμανική κυβέρνηση, σε σχέση με το ποια μέλη της έλαβαν μέρος στη σύσκεψη, η απάντηση ήταν ότι, στη συνάντηση της Αθήνας δεν συμμετείχε κανένας γερμανός πολιτικός.

«Τέτοιες συναντήσεις», λέει γνωστός γερμανός κοινωνιολόγος, «επηρεάζουν σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό τις πολιτικές αποφάσεις. Μας αρέσει να συζητάμε για την πρωτοκαθεδρία της Πολιτικής, να πιστεύουμε ότι είναι αυτονόητη - ενώ η κυρία Merkel ανέφερε, σε μία τελευταία ομιλία της, η οποία είχε σχέση με την οικονομική κρίση, ότι είναι απαραίτητο να επανέλθει ξανά η πρωτοκαθεδρία της Πολιτικής. Όμως τόσο η κυρίαMerkel, όσο και οι υπόλοιποι συνάδελφοί της διεθνώς, συμμετείχαν ενεργά στην απώλεια της πρωτοκαθεδρίας της Πολιτικής - η οποία έχασε προφανώς τη θέση της, από την οικονομική εξουσία».

Ολοκληρώνοντας, όπως γράφει ο ίδιος γερμανός κοινωνιολόγος: «Πρακτικά, μεταξύ του κόσμου της Πολιτικής και του κόσμου της Οικονομίας, δεν μεσολαβεί ούτε καν ένα λεπτό φύλο χαρτιού. Οι σύγχρονες τάσεις, με την πρωτοβουλία των μονοπωλιακών υπερεπιχειρήσεων,φαίνεται να μας οδηγούν στην επαναφορά της φεουδαρχίας. Αυτό σημαίνει ότι, δίπλα από τις τυπικές δομές, δίπλα δηλαδή από τα δημοκρατικά εκλεγμένα κοινοβούλια, η «άτυπη», η σκιώδης καλύτερα εξουσία, κερδίζει ξανά ειδικό βάρος - με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς. Οι εκλεκτοί της άτυπης εξουσίας τώρα, οι αυτοαποκαλούμενοι βέβαια εκλεκτοί, οι οποίοι κυβερνούν τον κόσμο εκ των άνω, κρύβονται όλο και περισσότερο από τους υπόλοιπους» – σε λέσχες με κρυφά, αυστηρώς εμπιστευτικά θέματα συζητήσεων, καθώς επίσης πίσω από τις «εκλεγμένες» κυβερνήσεις.

ΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ

Σύμφωνα με τον K.Popper, τα χρήματα, αυτά καθαυτά, δεν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα. Γίνονται όμως επικίνδυνα, εάν μπορούν να αγοράσουν δύναμη - είτε άμεσα, είτε έμμεσα, είτε με την υποδούλωση των οικονομικά αδύναμων, οι οποίοι αναγκάζονται να «πουλήσουν» τον εαυτό τους για να ζήσουν. Οι σημερινές συνθήκες τηςεντυπωσιακής τρομοκρατίας του «πλήθους», με «αιτία» τον κίνδυνο χρεοκοπίας των κρατών, μάλλον τεκμηριώνει τα μέγιστα την τεράστια «ισχύ» των χρημάτων - εάν υπάρξουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.

Περαιτέρω, η Πολιτεία είναι σε θέση, μέσω του νόμου (Κράτος Δικαίου), να εγγυηθεί την ίση (δίκαιη) αντιμετώπιση όλων των Πολιτών της, καθώς επίσης ότι, ο καθένας που θέλει να εργασθεί, θα μπορεί να κερδίσει τα μέσα συντήρησης του. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος, για τον οποίο δεν θα ήταν κάτι τέτοιο εφικτό.

Από αυτήν την πλευρά, η «πολιτική δύναμη» αποτελεί το κλειδί της προστασίας μας, απέναντι στις προσπάθειες της οικονομικής μας υποδούλωσης. Επομένως, η λύση των προβλημάτων μας είναι η πολιτική δύναμη και ο έλεγχος της - αφού κανένας δεν επιθυμεί την απόλυτη κυριαρχία της οικονομικής δύναμης. Εάν χρειασθεί λοιπόν, η οικονομική δύναμη οφείλει να καταπολεμηθεί, έτσι ώστε να τεθεί κάτω από τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας.

Κατ’ επέκταση, το κεντρικό πρόβλημα των ανθρωπίνων κοινωνιών είναι ο έλεγχος της πολιτικής εξουσίας, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να ελέγξει την οικονομική δύναμη. Από τη στιγμή λοιπόν που θα καταφέρουμε να βρούμε τις μεθόδους ελέγχου της πολιτικής δύναμης, όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της κοινωνικής ζωής είναι πολύ πιο εύκολο να επιλυθούν. Τότε, δεν θα υπάρχει πλέον λόγος να κατηγορούμε κανέναν άλλο – ούτε να «κραυγάζουμε» εναντίον των κακών οικονομικών διαβόλων, οι οποίοι δρουν στο «παραπέτασμα».

Σε μία Δημοκρατία λοιπόν, οι ελεύθεροι Πολίτες είναι αυτοί, οι οποίοι κρατούν τα κλειδιά, για τον έλεγχο των «διαβόλων» - επομένως, οι Πολίτες είναι αυτοί που έχουν τη δυνατότητα να τους «δαμάσουν». Οφείλουν όμως να συνειδητοποιούν την τεράστια αυτή δύναμη τους, καθώς επίσης να χρησιμοποιούν σωστά τα «κλειδιά» που έχουν στη διάθεση τους.

Ο καλύτερος δυνατός τρόπος «χρήσης» των κλειδιών, είναι η επιμονή των Πολιτών στη διαμόρφωση θεσμών - συγκεκριμένων «πλαισίων» δηλαδή, σε σχέση με τη λειτουργία και τον έλεγχο της Πολιτείας. Οι θεσμοί αυτοί θα ελέγχουν δημοκρατικά την Πολιτική, υποχρεώνοντας την ταυτόχρονα να ελέγχει την οικονομική δύναμη - με στόχο την προστασία όλων από την οικονομική ή λοιπή «εκμετάλλευση».

Εν τούτοις, δεν πρέπει να υποτιμούμε το γεγονός ότι, κάθε δύναμη είναι επικίνδυνη – επομένως, τόσο η οικονομική, όσο και η πολιτική. Υπάρχει λοιπόν μία δεδομένη απειλή, στην περίπτωση που επιλέγουμε την αύξηση της ισχύος της Πολιτικής, με στόχο τον έλεγχο της οικονομικής εξουσίας. Η προστασία μας τότε δεν είναι άλλη από τον καθορισμό του χαρακτήρα της Πολιτικής ο οποίος, όπως έχουμε ήδη τονίσει, πρέπει να είναι θεσμικός και όχι προσωπικός. Δηλαδή, δεν πρέπει να ψηφίζουμε με κριτήριο τα κόμματα ή τα πρόσωπα, αλλά με βάση τα προγράμματα διακυβέρνησης - τα οποία οφείλουν να αριστοποιούν διαρκώς τα πλαίσια λειτουργίας της κοινωνίας και του κράτους μας, προς όφελος του συνόλου των Πολιτών του.

Συνεχίζοντας, εάν επιλέξουμε τη «διεύρυνση» της εξουσίας της Πολιτικής, με στόχο την προστασία της ελευθερίας μας από την οικονομική εξουσία, θα πρέπει να σκεφθούμε ότι είναι δυνατόν κάποτε, αυτές οι διευρυμένες «πολιτικές» εξουσίες, να περιέλθουν στα χέρια λάθος προσώπων - οπότε θα πρέπει να λάβουμε έγκαιρα, σωστά μέτρα αντιμετώπισης τέτοιων κινδύνων. Η πιθανότητα αυτή τεκμηριώνει επίσης την άρνηση μας, να εμπιστευόμαστε την ηγεσία ενός κράτους σε κάποιους «εκλεκτούς» (Πλάτωνας) - επειδή κανένας δεν μας εγγυάται ούτε την «ποιότητα», ούτε τη διάρκεια ή τη συνέχεια αυτής της εξουσίας.

Ολοκληρώνοντας, επειδή θεωρείται ότι, η κρατική δύναμη, η πρωτοκαθεδρία της Πολιτικής δηλαδή, πρέπει να παραμείνει για πάντα ένα επικίνδυνο αλλά αναγκαίο κακό, αφού είναι η μοναδική «Αρχή», η οποία ελέγχεται από τους «Αρχόμενους», από τους Πολίτες και την ψήφο τους δηλαδή, οφείλουν να ενισχύονται συνεχώς οι δημοκρατικοί θεσμοί μας - ενώ δεν πρέπει ποτέ να «χαλαρώνουμε» την επαγρύπνηση μας, αφού οι αυξημένες δικαιοδοσίες στο κράτος, για «παρεμβατικό σχεδιασμό» της κοινωνικής ζωής, απειλούν τα μέγιστα την «ορισμένη», την οροθετημένη δηλαδή ελευθερία μας.

Προφανώς, αναφερόμαστε σε μία ελευθερία ενός επίσης θεσμικά καθορισμένου βαθμού - επειδή η ελευθερία αυτοκαταστρέφεται, εάν είναι απεριόριστη. Εάν όμως αυτοκαταστραφεί ή χαθεί η ελευθερία, τα πάντα είναι χαμένα – αφού μόνο η ελευθερία μπορεί να κάνει την ασφάλεια ασφαλή. Όταν δε επιλέγεται η υπερβολική ασφάλεια εις βάρος της ελευθερίας, όπως δυστυχώς συμβαίνει για παράδειγμα σε κάποιο βαθμό στη Γερμανία, ο κίνδυνος της επικράτησης ολοκληρωτικών καθεστώτων είναι σχεδόν αναπόφευκτος.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όπως γράφει ο Russell, «Η οικονομική δύναμη μέσα στο κράτος, αν και σε τελευταία ανάλυση πηγάζει από το νόμο και την κοινή γνώμη, αποκτά εύκολα μία ορισμένη ανεξαρτησία. Μπορεί να επηρεάσει το νόμο με τη διαφθορά και την κοινή γνώμη με την προπαγάνδα. Μπορεί να θέσει τους πολιτικούς κάτω από υποχρεώσεις που παρεμβαίνουν ανασταλτικά στην ελευθερία τους. Μπορεί να απειλήσει ότι θα προκαλέσει οικονομική κρίση».

Η Πολιτική λοιπόν, αφού αποτελεί τη μοναδική ελπίδα διατήρησης της ελευθερίας μας, πρέπει να ελέγχεται συνεχώς, έτσι ώστε να μην είναι εφικτή η «υποδούλωση» της από την οικονομική εξουσία. Εν τούτοις, όπως διαπιστώνεται σήμερα διεθνώς, τόσο ο έλεγχος, όσο και η πραγματική εξουσία της, υπολείπονται κατά πολύ του επιθυμητού. Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι αποδέχονται, παραδόξως σχεδόν εθελούσια, μειώσεις αμοιβών, περιορισμό των κεκτημένων δικαιωμάτων τους (συντάξεις, επιδόματα ανεργίας κλπ), καθώς επίσης αυξήσεις του χρόνου απασχόλησης τους και τόσα πολλά άλλα, τα οποία θα ήταν αδιανόητα στο παρελθόν – προφανώς «υπό το κράτος» της αδράνειας και του φόβου για το μέλλον τους.

Επομένως, δεν φαίνεται δυστυχώς να επαγρυπνούν, ενεργητικά και άφοβα, οι Πολίτες – ούτε ίσως να συνειδητοποιούν ότι, τόσο οι σημερινοί πόλεμοι, όσο και η κατάληψη της εξουσίας από ξένους, δεν προϋποθέτει αναγκαστικά τη χρήση όπλων (ενώ οι οικονομικές κρίσεις είναι δυνατόν να προκληθούν σκόπιμα, με στόχο την ιδιωτικοποίηση των κρατών). Πόσο μάλλον όταν ο έλεγχος της παγκόσμιας πληροφορίας (ειδήσεις, δημοσιογραφικές αναλύσεις κλπ), όπως και η οικονομική δύναμη, συγκεντρώνονται διαρκώς σε λιγότερους «ανθρώπους» - αυξάνοντας σε υπερβολικό, σε ανεξέλεγκτο καλύτερα βαθμό τη δύναμη τους.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 26. Ιουνίου 2010

viliardos@kbanalysis.com

Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.

Λεβέντη.... τα κορδόνια σου...

Τυχαιο; Δεν νομίζω...

Ο τελικος έγινε στις 11 του μήνα.
Το γκολ μπήκε στο 116', δηλ. 1+1+6=8
Η Ισπανια είναι η 8η χωρα που κατακταει το Μουντιάλ.
Το γκολ το βαλε ο Ινιέστα που στην Μπαρτσελονα φοράει το νουμερο 8.

Όλα μαζί 11888

Τυχαιο; Δεν νομίζω...

Ολική έκλειψη ηλίου - Η μέρα έγινε νύχτα στον Νότιο Ειρηνικό

ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Πλανητικό κρυφτό στον Ειρηνικό

Το φεγγάρι κάλυψε εντελώς όχι μόνο τον ήλιο, αλλά και τον τελικό του Μουντιάλ την Κυριακή στον Νότιο Ειρηνικό, όπου η Γαλλική Πολυνησία και το Νησί του Πάσχα κατακλύσθηκαν από τουρίστες που έφτασαν για να παρακολουθήσουν το θέαμα.

Η επόμενη ολική έκλειψη ηλίου θα πραγματοποιηθεί στις 13 Νοεμβρίου 2012.

Η νύκτα έπεσε μέρα-μεσημέρι σε μια κατοικημένη ζώνη του Ειρηνικού Ωκεανού, περίπου 700 χλμ. νοτιοανατολικά της Τόνγκα.

Ο κώνος της σεληνιακής σκιάς κάλυψε στη συνέχεια τη Γαλλική Πολυνησία, όπου είχαν συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν την ολική έκλειψη ηλίου 5.000 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων διασημότητες όπως ο Καναδός σκηνοθέτης του «Avatar» Τζέιμς Κάμερον.

Οι Ταϊτινοι, λάτρεις του ποδοσφαίρου, εγκατέλειψαν οι περισσότεροι τις τηλεοράσεις τους για περίπου τέσσερα λεπτά για να παρακολουθήσουν το φαινόμενο.

Στο Νησί του Πάσχα, σε απόσταση 3.500 χλμ. από τις ακτές της Χιλής, οι 4.000 κάτοικοι και οι ισάριθμοι αστρονόμοι και τουρίστες απόλαυσαν το θέαμα, αν και μια καταιγίδα που είχε ξεσπάσει νωρίτερα εμπόδισε την προσγείωση πολλών αεροπλάνων.

Αυτή η έβδομη ολική έκλειψη ηλίου του 21ου αιώνα κάλυψε ένα στενό διάδρομο μήκους 11.000 χλμ. διασχίζοντας τον Νότιο Ειρηνικό και ολοκληρώθηκε στις 23.52 (ώρα Ελλάδας), λίγο πριν πέσει η νύχτα στην Παταγονία, όπου πολλοί τουρίστες είχαν μεταβεί για να παρακολουθήσουν το θέαμα.

Μία φορά στα 300 χρόνια!

Μια έκλειψη Ηλίου αποτελούσε σε όλες τις εποχές ένα αξιοσημείωτο γεγονός, αν και όχι πάντα για τον ίδιο λόγο. Βέβαια μια ολική έκλειψη Ηλίου είναι κατ΄ αρχήν πολύ σπάνιο φαινόμενο, αφού σε συγκεκριμένο τόπο της Γης συμβαίνει κατά μέσο όρο μια φορά κάθε 300 χρόνια. Επομένως, αν δεν ταξίδευε κανείς με σκοπό να παρατηρήσει μια ολική έκλειψη Ηλίου, η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι ότι δεν θα τύχαινε να παρακολουθήσει ούτε μία κατά τη διάρκεια της ζωής του. Πέρα όμως από αυτό το γεγονός, σε διάφορες εποχές η παρατήρηση των ηλιακών εκλείψεων είχε κάθε φορά διαφορετική σημασία. Στην αρχαιότητα είχε ενδιαφέρον, επειδή οι εκλείψεις θεωρούνταν θεϊκά σημάδια για την έκβαση σημαντικών γεγονότων. Στη συνέχεια οι εκλείψεις αποτέλεσαν αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, με σκοπό να επιτευχθεί η πρόβλεψή τους. Τέλος επί πολλές εκατονταετίες αποτελούσαν τη μοναδική μέθοδο για την παρατήρηση του ηλιακού στέμματος, που αποτελεί την ανώτερη ατμόσφαιρα του Ηλίου. Τις τελευταίες δεκαετίες η επιστημονική αξία των ολικών ηλιακών εκλείψεων έχει μειωθεί σημαντικά, επειδή η παρατήρηση της μεγαλύτερης περιοχής του στέμματος γίνεται πια με τη βοήθεια ειδικών οργάνων, που ονομάζονται στεμματογράφοι, τοποθετημένων σε τεχνητούς δορυφόρους. Τώρα πια το μεγαλύτερο ποσοστό των παρατηρητών ηλιακών εκλείψεων αποτελείται από ερασιτέχνες αστρονόμους, που ταξιδεύουν μερικές φορές από την άλλη άκρη της Γης για να έχουν τη δυνατότητα να νιώσουν την πρωτόγνωρη συγκίνηση ενός τέτοιου γεγονότος.

Μοναδική για εφέτος
Μια έκλειψη Ηλίου προκαλείται από τη διέλευση της Σελήνης μεταξύ Γης και Ηλίου. Η διαδρομή της σκιάς της Σελήνης πάνω στην επιφάνεια της Γης καθορίζει τον χρόνο και τους τόπους από τους οποίους είναι ορατή η κάθε ηλιακή έκλειψη. Κάθε χρόνο γίνονται από δύο ως πέντε εκλείψεις Ηλίου, δεν είναι όμως όλες ολικές. Η μοναδική εφετινή ολική έκλειψη Ηλίου θα συμβεί σήμερα το βράδυ, σε μια σχεδόν ακατοίκητη περιοχή του Νότιου Ειρηνικού Ωκεανού. Το φαινόμενο θα αρχίσει στις 9.15, ώρα Ελλάδος, οπότε η σκιά της Σελήνης θα περάσει από το νησί Μangaia του νησιωτικού συμπλέγματος Cook. Στη συνέχεια η σκιά θα περάσει, διαδοχικά, από τα νησιά Μehetia και Αnaa της Ταϊτής, από το Αρχιπέλαγος Τuamotu της Γαλλικής Πολυνησίας και από τη Νήσο του Πάσχα. Το φαινόμενο θα τελειώσει δέκα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, πάντα ελληνική ώρα, όταν η σκιά θα βρίσκεται στο νότιο άκρο Χιλής και Αργεντινής, στην Παταγονία.

Αν δεν υπήρχε το ενδιαφέρον των αστρονόμων, ερασιτεχνών και επαγγελματιών, την ολική αυτή έκλειψη θα παρακολουθούσαν μόνο οι λίγες χιλιάδες κάτοικοι των απομονωμένων νησιών που μόλις ανέφερα. Πολλές χιλιάδες επισκέπτες όμως αναμένεται να ταξιδέψουν στην περιοχή, όχι μόνο με αεροπλάνο σε όσα από τα νησιά έχουν αεροδρόμιο αλλά και με πλοία, συνδυάζοντας μια ευχάριστη κρουαζιέρα με την άνετη παρατήρηση του φαινομένου στην περιοχή της μέγιστης διάρκειας, που θα είναι 5 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα. Οι περισσότεροι παρατηρητές θα συγκεντρωθούν στη Νήσο του Πάσχα, το ποίο συνδυάζει τρία σημαντικά στοιχεία: στοιχειώδη τουριστική υποδομή, σχετικά μεγάλη διάρκεια έκλειψης (4 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα) και μικρή σχετικά απόσταση από τα πλησιέστερα διεθνή αεροδρόμια του Σαντιάγο και της Ταϊτής. Το επιστημονικό ενδιαφέρον για τη σημερινή ολική έκλειψη στηρίζεται εν μέρει και στο γεγονός ότι είναι η πρώτη μετά την περυσινή αναστροφή του ηλιακού μαγνητικού πεδίου. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει κατά μέσο όρο κάθε 11 χρόνια και συνίσταται στην αλλαγή της πολικότητας του μαγνητικού πεδίου του Ηλίου: ο νότιος μαγνητικός πόλος γίνεται βόρειος και ο βόρειος νότιος. Κατά τη διαδικασία αυτή το μαγνητικό πεδίο αποκτά, για σύντομο χρονικό διάστημα, πολύπλοκη δομή, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση πολύπλοκων δομών στην ανώτερη ατμόσφαιρα του Ηλίου, το στέμμα, και στην αυξημένη μέση θερμοκρασία της κατώτερης ατμόσφαιράς του, τη χρωμόσφαιρα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Με αυτόν τον διαφορικό φασματογράφο δικής του κατασκευής θα παρατηρήσει την έκλειψη ο ερασιτέχνης αστρονόμος Αριστείδης Βούλγαρης από τη Νήσο του Πάσχα

Την ολική έκλειψη του Ηλίου θα παρατηρήσουν από τη Νήσο του Πάσχα και τρεις έλληνες αστρονόμοι: ο Γιάννης Σειραδάκης από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης,ο Θανάσης Οικονόμου από το Ινστιτούτο Ενρίκο Φέρμι του Σικάγου και ο Αριστείδης Βούλγαρης, βιολιστής στην ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης.Ο Αρ.Βούλγαρης,φανατικός ερασιτέχνης αστρονόμος και δραστήριο μέλος του Ομίλου Φίλων Αστρονομίας της συμπρωτεύουσας,είναι πολύ ικανός κατασκευαστής επιστημονικών οργάνων.Στη σημερινή έκλειψη θα χρησιμοποιήσει ένα νέο όργανο που έχει κατασκευάσει,ένανδιαφορικό φασματογράφο. Το όργανο αυτό δέχεται ως και τρεις κάμερες καταγραφής του ηλιακού φάσματος της κατώτερης ηλιακής ατμόσφαιρας,σε διαφορετικά μήκη κύματος.Σήμερα θα έχει προσαρμοσμένες δύο κάμερες, η μία από τις οποίες θα ανιχνεύει μια φασματική γραμμή του υδρογόνου και η άλλη μια φασματική γραμμή του μαγνησίου και μια του σιδήρου.Επειδή οι περιοχές που εκπέμπουν αυτές τις ακτινοβολίες βρίσκονται σε διαφορετικό ύψος από την επιφάνεια του Ηλιου αναμένεται ότι οι παρατηρήσεις θα συνεισφέρουν στην κατανόηση της δομής της κατώτερης ηλιακής ατμόσφαιρας,ειδικά μετά την πρόσφατη αναστροφή της πολικότητας του ηλιακού μαγνητικού πεδίου.

Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ

Το τεχνητό σέλας είναι «υπερόπλο»;

Στην Αλάσκα μια ομάδα επιστημόνων κατάφερε να φωτίσει τον ουρανό με ραδιοκύματα. Καινούριο όπλο; Έλεγχος του κλίματος; Στην πραγματικότητα εξυπηρετεί άλλο σκοπό...

Τι κοινό έχουν ένα φαντασμαγορικό πολικό σέλας, οι διηπειρωτικές ραδιοεπικοινωνίες και οι θεωρίες συνωμοσίας που εντοπίζουν κάποιοι στα «χημικά ίχνη»;

Η απάντηση είναι το HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program), ένα πείραμα φαραωνικών διαστάσεων που διεξάγεται αυτή τη στιγμή στην Αλάσκα (ΗΠΑ). Παρά τις διαβεβαιώσεις των ειδικών, το HAARP κατηγορείται από πολλές «συνωμοσιολογικές» ιστοσελίδες ότι θέλει να ελέγξει το κλίμα, ακόμα και τον ανθρώπινο νου. Πρόκειται για μια κατασκευή με έκταση 12 εκτάρια, η οποία κόστισε 250 εκατομμύρια δολάρια και έχει ισχύ 3,6 MW, όσο χρειάζονται χίλια διαμερίσματα. Το HAARP λειτουργεί στην εντέλεια και έχει πετύχει σημαντικά ερευνητικά αποτελέσματα. Μάλιστα από το Φεβρουάριο του 2008 μπορεί να παράγει τεχνητά πολικά σέλατα. Όμως... πρέπει να φοβόμαστε κάτι;

Σαν ένα μεγάλο φως
Οι ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Όμως, για να καταλάβουμε καλά το πείραμα, πρέπει κατ’ αρχάς να θυμηθούμε τι είναι το πολικό σέλας. Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, κοντά στους πολικούς κύκλους: ο ουρανός γεμίζει λάμψεις –συνήθως κόκκινες, μπλε ή πράσινες– οι οποίες κινούνται αργά στην ατμόσφαιρα. Στους θρύλους των Εσκιμώων, το πολικό σέλας ήταν φώτα που άναβαν κάποια μυθολογικά πλάσματα. Μόνο στα μέσα του 19ου αι. έγινε κατανοητή η πραγματική προέλευση αυτών των φαινομένων: το σέλας παρατηρείται όταν δέσμες σωματιδίων υψηλής ενέργειας που εκτοξεύονται από τον Ήλιο συγκρούονται με τα μόρια της ατμόσφαιρας προκαλώντας λάμψεις παρόμοιες με εκείνες που παράγονται στους λαμπτήρες με νέον. Τα χρώματα εξαρτώνται από τα μόρια της ατμόσφαιρας: το οξυγόνο δημιουργεί το κόκκινο, ενώ το άζωτο το μπλε.

Μηχανικοί της ατμόσφαιρας
Ωστόσο πρέπει να εξηγήσουμε ένα ακόμα γεγονός: το πολικό σέλας παρατηρείται στην ανώτερη ατμόσφαιρα, πάνω από τα 100 χλμ. περίπου, σε μια περιοχή που λέγεται «ιονόσφαιρα», γιατί εκεί τα άτομα είναι «ιονισμένα», δηλαδή στερούνται των εξώτερων ηλεκτρονίων τους. Και αυτή η ιδιαίτερη περιοχή έχει κρίσιμη σημασία για τις τηλεπικοινωνίες, γιατί έχει την ιδιότητα να εκτρέπει τα ραδιοκύματα, τουλάχιστον αυτά χαμηλής συχνότητας.

Αυτή η ιδιότητα «χρησιμοποιήθηκε» για πρώτη φορά από τον Γουλιέλμο Μαρκόνι το 1901, όταν έστειλε το πρώτο διηπειρωτικό ραδιοσήμα από το Πόλντου στην Κορνουάλη (Μ. Βρετανία) στο Σεν Τζονς της Νέας Γης (Καναδάς). Ο Μαρκόνι δεν το γνώριζε, όμως το πείραμά του είχε επιτυχία κυρίως λόγω της ιονόσφαιρας: πράγματι, τα ραδιοσήματά του, καθώς διαδίδονταν κατά μήκος μιας ευθείας γραμμής, δε θα μπορούσαν ποτέ να φτάσουν στον προορισμό τους, καθώς λόγω της γήινης καμπυλότητας ο Καναδάς βρισκόταν «κάτω» από τον ορίζοντα που ήταν ορατός από την Κορνουάλη. Αντίθετα, όπως κατάλαβε αργότερα ο Μαρκόνι, αυτό που συνέβη ήταν ότι τα ραδιοκύματα αναπήδησαν στην ιονόσφαιρα και έφτασαν στον προορισμό τους. Όμως μέχρι σήμερα μπορούσαμε να βασιζόμαστε μόνο στην ιονόσφαιρα της φύσης. «Εμείς, αντίθετα, παραγάγαμε ένα κομματάκι τεχνητής ιονόσφαιρας, που ήταν σχεδόν τόσο πυκνό όσο η φυσική ιονόσφαιρα», μας εξηγεί ο Τοντ Πέντερσεν, συντονιστής του πειράματος.

Η ισχύς των ιονισμένων δεσμών που το HAARP στέλνει στην ατμόσφαιρα είναι πολύ υψηλή: 3,6 MW, όσο χρειάζεται για να δημιουργηθεί ένα τεχνητό πολικό σέλας.

Αναπάντεχα φαινόμενα
Τα ιονισμένα σωματίδια της ατμόσφαιρας, καθώς ανασυντίθενται και επιστρέφουν στην αρχική κατάσταση, εκπέμπουν φως. Και το φαινόμενο, αν και αμυδρό, είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού. «Η ένταση αυτού του τεχνητού σέλατος ήταν εντελώς αναπάντεχη», μας εξηγεί ο Ντένις Παπαδόπουλος, καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο Μέριλαντ και σύμβουλος του προγράμματος HAARP, «και εγείρει ερωτήματα σχετικά με τις διαδικασίες-κλειδί της επιτάχυνσης των σωματιδίων που συμβαίνουν στο διάστημα». Μεταξύ άλλων, όπως μας διευκρινίζει ο κ. Παπαδόπουλος, το HAARP είναι κατ’ αρχήν ένα επιστημονικό όργανο για τη μελέτη της ιονόσφαιρας: «Μας επιτρέπει να πραγματοποιούμε πειράματα χρησιμοποιώντας το διάστημα ως εργαστήριο. Όμως με ποιες εφαρμογές; Όσον αφορά τα τεχνητά πολικά σέλατα, ο Τοντ Πέντερσεν, δημιουργός του πειράματος, αστειεύεται λέγοντας ότι στο μέλλον η τεχνολογία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να γράφονται διαφημιστικά μηνύματα στον ουρανό στην τιμή των 4.000 δολαρίων την ώρα, δηλαδή όσο κοστίζει σε ενεργειακούς όρους η τωρινή εγκατάσταση όταν λειτουργεί στην πλήρη ισχύ της.

Όσον αφορά τη χρήση της ατμόσφαιρας για τη μετάδοση και την αντανάκλαση ραδιοκυμάτων, οι εφαρμογές είναι πολύ περισσότερες: προστασία των τεχνητών δορυφόρων από τα ενεργειακά σωματίδια που τους καταστρέφουν, βελτίωση των τεχνολογιών που χρησιμοποιούν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα για την αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου και ορυκτών και, τέλος, ενδυνάμωση των τηλεπικοινωνιών. Γιατί με το HAARP μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ιονόσφαιρα, για να στείλουμε ραδιομηνύματα που δε θα μπορούν να υποκλαπούν, σε μεγάλη απόσταση προς στρατηγικά σημαντικούς προορισμούς, όπως υποβρύχια (ακόμα και σε μεγάλο βάθος), δορυφόρους ή άλλες κεραίες.

Συνωμοσία!
Και εδώ αναδύεται ένα σημαντικό και αμφιλεγόμενο σημείο: καθώς είναι ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από στρατιωτικές υπηρεσίες, το HAARP βρέθηκε στο στόχαστρο κάποιων ομάδων και ιστοσελίδων που το κατηγορούν ότι θέλει να ελέγξει το κλίμα, να επηρεάσει τον ανθρώπινο νου και να χρησιμοποιηθεί σαν ηλεκτρομαγνητικό όπλο. Συγκεκριμένα, κάποιοι υποστηρίζουν ότι το HAARP βρίσκεται στο κέντρο της υποτιθέμενης συνωμοσίας των «χημικών ιχνών». Πρόκειται για φυσιολογικά ίχνη που αφήνουν πίσω τους τα αεροπλάνα, ωστόσο κάποιοι λένε ότι στην πραγματικότητα δημιουργούνται τεχνητώς από τα αεροσκάφη που διασπείρουν στην ατμόσφαιρα χημικούς παράγοντες για τον έλεγχο του πλανήτη. Στην πραγματικότητα, οι ειδικοί αρνούνται ότι τα χημικά ίχνη υπάρχουν - υπάρχουν μόνο τα ίχνη των αεροπλάνων, τα οποία σε μεγάλο ποσοστό αποτελούνται από υδρατμούς και μάλιστα συνιστούν μια πηγή μόλυνσης.

Διαστημική ασπίδα
Οι αντιδράσεις κατά του HAARP από τους θιασώτες αυτών των θεωριών έχουν ιστορικές ρίζες, που ανάγονται στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Τότε, για παράδειγμα, οι Σοβιετικοί ανέπτυξαν το πρόγραμμα Woodpecker (Δρυοκολάπτης) για τη μετάδοση κυμάτων πολύ χαμηλής συχνότητας (τα λεγόμενα «Elf») με αναμεταδότες στην πρώην ΕΣΣΔ και την Κούβα. Σύμφωνα με κάποιους, στόχος ήταν η αλλαγή του κλίματος στις ΗΠΑ, με αποτελέσματα όπως την παρατεταμένη ξηρασία στην Καλιφόρνια τη δεκαετία του ’80 και τις πλημμύρες στις μεσοδυτικές πολιτείες το 1993. Όπως είναι προφανές, αποδείξεις δεν υπάρχουν. Όμως υπάρχει ένα αμερικανικό πρόγραμμα που επίσης κατηγορείται ότι επηρέασε το κλίμα: το GWEN (Ground Wave Emergency Network), ένα δίκτυο που κατασκευάστηκε ως σύστημα επικοινωνίας έκτακτης ανάγκης, το οποίο μπορεί να λειτουργεί ακόμα και σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου. Σε αυτό το κλίμα, στις 11 Αυγούστου του 1987, ο Τεξανός φυσικός Μπέρναντ Ίστλαντ κατοχύρωσε την πατέντα στην οποία βασίστηκε το HAARP: μια «ιονοσφαιρική θέρμανση» που θα εξολοθρεύει σοβιετικούς πυραύλους και μάλιστα θα δημιουργεί προς ίδιον όφελος καταιγίδες και τυφώνες. Την ιδέα την πέρασαν από κόσκινο οι ειδικοί, εν όψει του φιλόδοξου σχεδίου της «διαστημικής ασπίδας» του Ρόναλντ Ρίγκαν. «Η ισχύς του HAARP ισούται με μόλις το 1 χιλιοστό της ισχύος του πολικού σέλατος», διαβεβαιώνει ο Ντένις Παπαδόπουλος, συνεπώς δεν μπορεί να επηρεάσει το κλίμα. Παραμένει όμως ένα γεγονός: έχει ήδη αρχίσει η εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος θα μπορεί να αλλάζει την ατμόσφαιρα προς όφελός του, ακόμα και να δημιουργεί μαγικά σέλατα.

πανελλαδικές 2010

iPhone 4: ποιο είναι το αληθινό κόστος της συσκευής;

Μπορεί ο σχεδιασμός του iPhone 4 να έχει αλλάξει δραματικά, η στρατηγική όμως παραμένει η ίδια. Ακόμα μεγαλύτερα κέρδη για την Apple
Το νέο iPhone 4 μπορεί από θέμα σχεδιασμού να είναι εντελώς διαφορετικό από τα παλαιότερα μοντέλα, η στρατηγική της εταιρείας όμως παραμένει η ίδια, με το τελευταίο μέλος της σειράς να φέρει ένα Bill of Materials (BOM), το οποίο αναμένεται να αυξήσει σημαντικά τα κέρδη της Apple.

Το BOM είναι η αναλυτική λίστα όλων των εξαρτημάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή της συσκευής και το ακριβές κόστος που έχει το καθένα από αυτά.

Σύμφωνα με την υπηρεσία teardown Analysis της εταιρείας iSuppli Corp., το BOM της 16GB έκδοσης του iPhone 4 φτάνει τα $187,51 (περίπου €152,45), βάσει των αποτελεσμάτων της αποσυναρμολόγησης της συσκευής.

“Όπως ακριβώς έκανε και με το iPad, η Apple έχει αλλάξει τα δεδομένα με το iPhone 4, ανεβάζοντας τον πήχη όσον αφορά στο νέο σχεδιασμό, την ενσωμάτωση ηλεκτρονικών και το User Interface” δηλώνει εκπρόσωπος της iSuppli. Συνεχίζει λέγοντας ότι “παρόλα αυτά, το BOM του μοντέλου 4ης γενιάς είναι σχεδόν ίδιο με αυτό των προηγούμενων iPhones. Με τη συσκευή να έχει την υπάρχουσα τιμή, η Apple θα είναι σε θέση να διατηρήσει τα περιθώρια που της επέτρεψαν να γίνει η κολοσσιαία εταιρεία που είναι τώρα”.

Η iSuppli υπολόγισε ότι το BOM του 3GS μοντέλου το 2009 έφτανε τα$170,80(€138,87), του 3G το 2008 ήταν $166,31 (€135,22) και του πρώτου iPhone το 2007 $217,73 (€177,03). Πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί εδώ ότι η λίστα των εξαρτημάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί αφορά μόνο στο κόστος του hardware και δεν περιλαμβάνει άλλα έξοδα όπως για την κατασκευή, το λογισμικό, τη διαφήμιση ή τη διάθεση.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε αναλυτικά την αναλυτική λίστα των εξαρτημάτων που χρησιμοποίησε η Apple για την κατασκευή του iPhone 4 και το ακριβές κόστος αυτών.

click to download από τι αποτελείται το iphone4Η παραπάνω λίστα αποτελεί την αναλυτική αναφορά της εταιρείας iSuppli.

Προσοχή, στό κόστος αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται:

- η έρευνα

- η ανάπτυξη λογισμικού για το συγκεκριμένο hardware

- πατέντες που ανέπτυξε η Apple

- πατέντες που έκλεψε η Apple (κάποια στιγμή θα τις πληρώσει)

στοιχεία, που έκαναν την συσκευή να πουλήσει όσο καμιά άλλη, από μια εταιρία που δεν έχει παρελθόν στην κινητή τηλεφωνία, ούτε στα pda!!!

ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ

Εκατοντάδες Κινέζοι στριμώχνονται μέσα σε μια πισίνα στην προσπάθειά τους να δροσιστούν από το χειρότερο κύμα καύσωνα που πλήττει τη χώρα τα τελευταία 50 έτη. Οι Αρχές δήλωσαν ότι η επέλαση της αποπνικτικής ζέστης θα συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες, με τον υδράργυρο να ξεπερνάει τους 40 βαθμούς Κελσίου σε τουλάχιστον 13 επαρχίες της αχανούς χώρας. Στο Τσανγκτσούν, την πρωτεύουσα της βόρειας επαρχίας Τζιλίν, χιλιάδες κάτοικοι πέρασαν τη βραδιά σε δημοτικές βιβλιοθήκες, προκειμένου να αποφύγουν τη ζέστη, ενώ ανάρπαστα έχουν γίνει και τα κλιματιστικά. (RΕUΤΕRS/SΤRΙΝGΕR)

Η Ευρώπη δεν λειτουργεί αν δεν το θέλουν οι Γερμανοί

Ο κορυφαίος ιστορικός Μαρκ Μαζάουερ μιλάει στο «Βήμα» για την οικονομική κρίση και τα στερεότυπα στα διεθνή ΜΜΕ που αδικούν την Ελλάδα

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ
Ο Μαρκ Μαζάουερ φωτογραφημένος ειδικά για «Το Βήμα» στο ξενοδοχείο «St.George Lycabettus»
O 52χρονος Μαρκ Μαζάουερ είναι κατά πάσα πιθανότητα ο κορυφαίος ιστορικός της γενιάς του. Δεν είναι τυχαίο που ο πρύτανης της σύγχρονης ιστοριογραφίας Ερικ Χομπσμπάουμ τον θεωρεί διάδοχό του. Το έργο που τον επέβαλε διεθνώς ήταν η Σκοτεινή ήπειρος. Ο 20ός αιώνας της Ευρώπης που εξεδόθη το 1998 (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια). Εξι χρόνια αργότερα εξέδωσε το Θεσσαλονίκη. Πόλη των φαντασμάτων , που προκάλεσε τεράστια αίσθηση παγκοσμίως, όπως και στη χώρα μας. Ηταν το βιβλίο το οποίο ανέδειξε διεθνώς το ζήτημα της εξόντωσης του εβραϊκού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης που ως τότε δεν είχε απασχολήσει τους επιστήμονες και τους ιστορικούς οι οποίοι μελετούν την υπόθεση του Ολοκαυτώματος. Προέβαλε όμως ταυτόχρονα και την ιστορία και τη σημασία της Θεσσαλονίκης, με την οποία ο Μαζάουερ έχει πολλούς δεσμούς, όπως και με την Ελλάδα γενικότερα.

Ο Μαζάουερ δεν είναι μόνον εξαίρετος ιστορικός, αλλά και θαυμάσιος συγγραφέας. Τα βιβλία του συνιστούν υποδείγματα επιστημονικής πληρότητας και ύφους. Με εξαίρετες σπουδές στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και Johns Ηopkins, είναι σήμερα καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Columbia. Παράλληλα, αρθρογραφεί στις εφημερίδες Financial Τimes και Ιndependent. Τον συναντήσαμε πρόσφατα στην Αθήνα όπου έδωσε δύο διαλέξεις και μας παραχώρησε τη συνέντευξη που ακολουθεί αποκλειστικά για Το Βήμα.

- Κύριε Μαζάουερ,ποια είναι η γνώμη σας για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η Ελλάδα διεθνώς με αφορμή την πρόσφατη οικονομική κρίση;

«Οι απόψεις που διατυπώνονται, στα διεθνή ΜΜΕ κυρίως, αντικατοπτρίζουν τα στερεότυπα τα οποία υπάρχουν σχετικά με την Ελλάδα και δεν νομίζω ότι εκφράζουν την κοινή γνώμη της χώρας. Εχω την αίσθηση ότι πρόκειται για σφάλμα. Νομίζω όμως ότι η κρίση αυτή προσφέρει και μια ευκαιρία που πρέπει η Ελλάδα να την εκμεταλλευθεί και να αναδιοργανώσει τις δομές της, τώρα που τα μέτρα μοιάζουν αποδεκτά. Θεωρώ το γεγονός εντυπωσιακό. Δεν ξέρω όμως πόσο θα διαρκέσει η αποδοχή αυτή. Φαντάζομαι όχι για πολύ». - Μιλώντας για στερεότυπα,πώς τα βλέπετε να εκφράζονται;

«Είναι εύκολο να σκέπτεται κανείς με στερεότυπα. Στο εξωτερικό αρέσκονται να πιστεύουν ότι οι Ελληνες περνούν ατελείωτες ώρες στα καφενεία, ότι δεν εργάζονται- κι αυτό ανάγεται στην ιδέα που επικρατεί για όλες τις μεσογειακές χώρες. Ωστόσο οι άνθρωποι δεν έχουν στερεότυπα μόνο για τους άλλους, έχουν και για τον εαυτό τους. Το ότι καταφεύγουμε στα στερεότυπα αποδεικνύει το πόσο λίγα ξέρουμε ο ένας για τον άλλον στην Ευρώπη».

- Και αυτά που λέγονται για πτώχευση της Ελλάδας;

«Το ελληνικό κράτος πτώχευσε δύο φορές τον 19ο αιώνα, αλλά τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Οι περισσότερες από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής πτώχευσαν τουλάχιστον τρεις φορές, όπως και πολλές της Μέσης Ανατολής. Το πιο ενδιαφέρον είναι τι παράδοση έχει επί του προκειμένου η κάθε χώρα. Η Ελλάδα πτώχευσε στον 20ό αιώνα μόνο μία φορά και δεν νομίζω ότι σήμερα μπορούμε να μιλάμε για το ενδεχόμενο μιας σοβαρής οικονομικής κατάρρευσης. Υπάρχει βεβαίως ένα κρίσιμο πρόβλημα χρηματοδότησης του δημόσιου τομέα, που είναι προβληματικός από πολλές πλευρές, κι ένα κράτος με πλήθος λειτουργικές δυσπλασίες. Εντάξει, μπορούμε να μιλάμε για αυτά. Υπάρχουν όμως κι άλλα, υπάρχει το παρελθόν. Δείτε την Ελλάδα της δεκαετίας του ΄60. Ο δημόσιος τομέας δούλευε μια χαρά. Και ήταν μια δεκαετία με τεράστιο πολιτικό ενδιαφέρον. Τι γινόταν στη δεκαετία αυτή; Η διεθνής κοινότητα δεν λειτουργούσε καθόλου ως ενιαίο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Διεθνές ήταν φυσικά το εμπόριο, όμως στο μεγαλύτερο ποσοστό της, η ανάπτυξη βασιζόταν στην άνοδο των εθνικών οικονομιών και το χρηματοπιστωτικό σύστημα της εποχής μοιάζει εμβρυακό σε σύγκριση με το σημερινό που έχει επιβληθεί στα πάντα, χωρίς κανείς να αναλαμβάνει την ευθύνη για αυτό. Τα πράγματα είναι τα ίδια παντού και δεν υπάρχει διεθνώς κανένα σύστημα ελέγχου των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που σήμερα διαθέτουν τη δύναμη να υπαγορεύουν στις κυβερνήσεις τι να κάνουν».

- Ποιες πιστεύετε ότι θα είναι οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης στις γειτονικές χώρες;

«Τα προβλήματα στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες είναι πολύ μεγαλύτερακαι διαφορετικά. Στην Ελλάδα βέβαιον είναι ότι τα επόμενα δύο- τρία χρόνια θα υπάρχουν λιγότερες δουλειές. Η χώρα όμως δεν θα μπορεί να συνεχίσει έτσι, χωρίς να δημιουργήσει μηχανισμούς αύξησης της απασχόλησης».

- Στην Ελλάδα έχουμε περίπου 1 εκατ. μετανάστες.Τι συνέπειες θα έχει και για αυτούς η κρίση; Και αν η αύξηση της ανεργίας συνεχιστεί,τι θα κάνουν όταν κι εκείνοι δεν θα βρίσκουν δουλειά;

«Οι μετανάστες είναι ως εργαζόμενοι πιο ευπροσάρμοστοι από τους γηγενείς. Ενδεχομένως και οι δικές τους αμοιβές θα μειωθούν. Και φυσικά εξαιτίας της κρίσης δεν θα υπάρξει νέο μεταναστευτικό κύμα, διότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον ελκυστικός προορισμός για τους μετανάστες. Οσο για αυτό που λέγεται ότι θα πολλαπλασιαστούν τα φαινόμενα παραβατικής συμπεριφοράς εκ μέρους των μεταναστών, πρόκειται για ένα ακόμη στερεότυπο. Πρέπει να βλέπει κανείς τα γεγονότα. Ισως κάποιοι από αυτούς να παραμείνουν εδώ με χαμηλότερες αμοιβές. Ισως άλλοι να αποφασίσουν να φύγουν».

- Ενδεχομένως και η υπόλοιπη Ευρώπη να μην είναι πλέον ελκυστική για τους μετανάστες.

«Το μεταναστευτικό ρεύμα στην Ευρώπη διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, ίσως η Μέση Ανατολή να αποδειχθεί τώρα ελκυστικότερη- ή και άλλες περιοχές».

- Στην Ελλάδα υπάρχουν διισταμένες απόψεις για το αν έπρεπε ή όχι να συμμετάσχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο πακέτο στήριξης της ελληνικής οι κονομίας.Ποια είναι η δική σας γνώμη; «Το πρώτο ζήτημα εδώ ήταν ότι η Ελλάδα το χρειαζόταν αυτό το πακέτο. Το δεύτερο, ότι η συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ανάγκασε την Ευρώπη να λειτουργήσει ταχύτερα. Είναι γνωστά τα προβλήματα δυσκινησίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

- Το πρόβλημα ήταν η δυσκινησία της Ευρωπαϊκής Ενωσης ή η στάση της Γερμανίας;

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν λειτουργεί αν δεν το θέλουν οι Γερμανοί. Οσο για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η θέση πολλών αριστερών είναι πως ο καπιταλισμός γενικά είναι ένα είδος τυραννίας και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ο τύραννος. Οι συνταγές ωστόσο διαφέρουν από εποχή σε εποχή. Αλλες ήταν στη δεκαετία του ΄80 ή του ΄90 και άλλες σήμερα. Το θέμα είναι οι όποιες παρεμβάσεις να μη στοχεύουν αποκλειστικά στο όφελος των τραπεζών. Για την περίπτωση της Ελλάδας, αυτό που προέχει είναι η παρούσα κατάσταση να θεωρηθεί ευκαιρία για να διορθωθούν κάποια λάθη του παρελθόντος. Και επιπλέον να οριστούν οι μελλοντικές κατευθύνσεις της χώρας. Για παράδειγμα, από το 1974 το κυπριακό πρόβλημα παραμένει άλυτο και αναγκάζει την Ελλάδα να δαπανά τεράστια ποσά για την άμυνά της. Η σημερινή κρίση προσφέρει τη δυνατότητα να εκτιμήσει κανείς συνολικά όσα αναπτύχθηκαν μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ενα από αυτά είναι η λειτουργία των θεσμών. Πάρτε, λ.χ., τα πανεπιστήμια, όπου θα έλεγα ότι τα πράγματα δεν είναι βέβαια καταστρεπτικά, ούτε όμως και ευχάριστα. Ως ιστορικός ωστόσο θα έλεγα ότι το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας ήταν από την απελευθέρωση ως το 1974, ίσως και μετά, οι παρεμβάσεις των ξένων δυνάμεων στα πολιτικά της πράγματα, όχι μόνο επειδή το επέβαλαν οι ίδιες, αλλά και διότι το παιχνίδι αυτό ήθελαν να το παίξουν και οι τοπικές πολιτικές ελίτ. Εκείνο το οποίο συνέβη όταν η Ελλάδα έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν ότι το κράτος και οι πολιτικές ελίτ βρέθηκαν μπροστά σε μια διαφορετική οντότητα. Δεν είσαι αναγκασμένος να συμμετάσχεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση· το επιλέγεις. Και όλα βασίζονται στη διαπραγμάτευση. Η ευκαιρία για την Ελλάδα είναι να συμμετάσχει σε αυτό το σύστημα αυτονομίας και ανεξαρτησίαςγια πρώτη φορά, θα έλεγα, στην ιστορία της».

- Η ελληνική κρίση πιστεύετε ότι είναι μόνο ελληνική;

«Η μια πτυχή της είναι ελληνική και δεν συνιστά πρόβλημα των πολιτικών κομμάτων αλλά ευρύτερο, που μας πηγαίνει πίσω, στην αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974 και στο πώς εξελίχθηκαν έκτοτε οι θεσμοί. Είναι λοιπόν ελληνικό αλλά και ευρωπαϊκό πρόβλημα. Ενα μέρος της ευθύνης ανήκει και στην Ευρώπη, λ.χ., το πώς ορίστηκαν τα επιτόκια με την καθιέρωση του ευρώ, όπως και το καθεστώς δανεισμού. Η Ελλάδα δεν είχε τέτοια προβλήματα στη δεκαετία του ΄60. Η σημερινή κρίση λοιπόν επηρεάζει τους πάντες».

- Πιστεύετε ότι οι λεγόμενες αγορές έχουν συγκεκριμένο σχέδιο να οδηγήσουν σε κατάρρευση την ευρωζώνη;

«Οχι ακριβώς. Οι αγορές είναι σαν τους ελέφαντες. Επιλέγουν μια κατεύθυνση, την ακολουθούν και όταν κρίνουν ότι πήγαν πολύ μακριά, επιστρέφουν και επιλέγουν άλλη κατεύθυνση. Ο στόχος τους είναι φυσικά να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, όμως το σκεπτικό τους βασίζεται σε μεγάλο βαθμό όχι απλώς στο να προκαλούν γεγονότα (αυτό λειτουργεί επιβοηθητικά) αλλά στο ότι για να κερδίσουν θα πρέπει να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει ταχύτερα και νωρίτερα από όλους τους άλλους, και επομένως να προβλέπουν τι πρόκειται να γίνει και τι θα πρέπει να περιμένουν».

- Σας ευχαριστώ πολύ. «Κι εγώ».ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΖΑΟΥΕΡ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το τελευταίο βιβλίο του Μαρκ Μαζάουερ στα ελληνικά «Η αυτοκρατορία του Χίτλερ: Ναζιστική εξουσία στην κατοχική Ευρώπη» (μετάφραση Κώστας Κουρεμένος,Αλεξάν- δρεια,2009)

«Στην Ελλάδα του Χίτλερ. Η εμπειρία της Κατοχής» (μετάφραση Κώστας Κουρεμένος, Αλεξάνδρεια, 1994)

«Σκοτεινή ήπειρος. O ευρωπαϊκός εικοστός αιώνας» (μετάφραση Κώστας Κουρεμένος, Αλεξάνδρεια, 2001)

«Τα Βαλκάνια» (μετάφραση Κωνσταντίνος Ν. Κουρεμένος, Πατάκης, 2002) «Θεσσαλονίκη, πόλη των φαντασμάτων. Χριστιανοί, μουσουλμάνοι και εβραίοι 1430-1950» (μετάφραση Κώστας Κουρεμένος, Αλεξάνδρεια, 2006)

«Η Ελλάδα και η οικονομική κρίση του Μεσοπολέμου» (μετάφραση Σπύρος Μαρκέτος, Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 2009)